Orval (abdij Onze Lieve Vrouw van Orval)

- Orval- onrustig land

Noblesse Oblige. Graaf Arnould vond geluk in het vervullen van de vurige wensen van zijn voorouders. Vaak kon je hem onder de werkers vinden, een hart onder de riem stekend, materiële steun verlenend waar nodig. Op hun beurt waren de monniken gelukkig in hun zolang gezochte oase van rust en vrede.

Was het maar waar! De ongelukkige ballingen hadden het ene strijdtoneel voor een ander verwisseld. De geschiedenis van Orval getuigt sedert 1070 tot 1944, einde van de laatste oorlog, van vele gewapende conflicten. Allen hebben ze de contemplatie en niet alleen de contemplatie van de vallei verscheurd. Wie toen in betwiste gebieden woonde verdiende medelijden. Daar in Orval zeker, te dicht tegen of opgeëist door het oude graafschap Luxemburg, het markizaat van Aarlen, de hertogdommen van Lotharingen en Bar, het prinsdom van Sedan, het hertogdom van Bouillon, het Franse koninkrijk en niet te vergeten het nabije Duitsland. Allemaal verwikkeld op een of ander tijdstip in een oorlog of gebiedsconflict. En geen van hen zag er tegen op om er ontzetting en rouw te zaaien. Niemand in die vallei droeg de toorts of het zwaard.

De etymologische betekenis van Orval vindt ook zijn wortels in een legende, eeuwenlang, zonder onderbreking doorgegeven, dat de gravin Mathilde, zuster van de zalige Ida, moeder van Godfried van Bouillon, toen toekomstige Koning van Jerusalem zich op een dag naar het klooster begaf. Daar rustte zij een moment aan een koele, klare bron en stak haar hand in het water. Haar trouwring gleed van haar vinger waarna ze een wanhopig gebed aan de Heilige Maagd opdroeg. Een forel verscheen vrijwel meteen aan de oppervlakte met de verloren ring in zijn bek. Waarop de Vrouwe “Het is hier werkelijk een gouden vallei” zou geroepen hebben.

Précédent / Vorige / Previous

Suivante / Volgende / Next