Westvleteren (Sint Sixtus abdij)
 - Geschiedenis van de abdij – De oorsprong 

Het O.L.V.- klooster van Sint Sixtus ligt op gelijke afstand tussen Westvleteren en Poperinge in de Belgische kustprovincie West Vlaanderen. Vier kilometer scheiden het klooster van dorp en stad. Niet veel verder, op twaalf kilometer oost, ligt Wereldoorlog I- stad Ieper. Over de “schreve”(grens) in Frans Vlaanderen achtien kilometer west vinden we Sainte-Marie-du Mont met zijn Trappistenabdij op de Catsberg.

Dicht woud bedekte begin achttiende eeuw de site van de huidige abdij Sint Sixtus. Het klooster dankt haar naam aan een kapelletje in het bos. Sedert 1814 bewoonde Jean Baptiste Victoor, een vrome heremiet, in alle eenzaamheid het woud. De niet onbemiddelde houthandelaar, geboren te Reningelst op 22 oktober 1756, kocht een dozijn hectare rond zijn kluis en vervulde daarmee ten dele zijn wens een klooster ter ere van de maagd Maria op te richten. Materieel werd zijn droom werkelijkheid. Maar waar haal je de spirituele gemeenschap die het “Schip van Geloof” zal bemannen?

Vrij vlug had Jean Baptiste Victoor begrepen dat hij die taak niet zonder hulp aankon. Raad vond hij bij Dom Germain van de abdij van O.L.V. van Gard, dichtbij Amiens (Frankrijk). Die ordonneerde de verhuis van een kleine delegatie monniken afhangend van zijn abdij maar gevestigd in het pas opgerichte klooster op de Catsberg naar het Sint Sixtus woud. Prior François Van Langendonck vestigde zich aan het hoofd van de congregatie in de zomer en herfst van 1831 in het nederige onderkomen midden het woud. Op 4 november wordt er de eerste Heilige Mis opgedragen. De stichting van het klooster was een feit. Weldoener Jean Baptiste Victoor overleefde zijn devote creatie niet lang. Op 8 mei 1832, vijfenzeventig jaar oud, overlijdt hij. Een bescheiden monument, opgericht in 1863, herinnert tot vandaag aan de man.

Suivante / Volgende / Next